دخترک تو اتاق رویاهای خودش نشسته بود که پروانه کوچولو با سر انگشت محبتش به پنجره ی اتاق زد و بهش خبر داد که می تونه حرفای صورتیشو با دوستاش در میون بذاره. دختر اهل سرزمین آرزو های صورتی بود و یکی از آرزوهاش زندگی بخشیدن به صورتی ترین افکار... لبخند شاد دختر به بال های پروانه شادابی داد و پروانه حالا یه بغل امید داشت برای هدیه دادن به دختر صورتی سرزمین آرزو. حالا اون دختر اومده که از دنیای صورتیش بگه. گفتن نه! دختر دنیای صورتیشو آورده تا با دوستای صورتیش قسمت کنه. همه ی ما دلمون می خواد یه زندگی آروم و بی دغدغه داشته باشیم. یه دنیای پاک صورتی. اگه گفتم صورتی برای این بود که صورتی رنگ عشق و صمیمیته. صورتی رنگ دوستی و محبته. خونه ی من جاییه که برای پیدا کردن صورتی ترین ها ساخته شده. صورتی های شیرین و زیبایی که شاید گم شدن و شایدم از یاد رفتن. جا برای همه ی اونایی که می خوان صورتی باشن هست. بفرمایین...
